Ραβδοσκοπία. Ιστορίες. Σημάδια Θησαυρού.
Περισσότερα σημάδια από τον Πολατίδη
Τα φυσικά σημάδια αποτελούσαν και αυτά μέρος των αποκρύψεων. Σπηλιές , μεγάλες πέτρες, διάφορα ξωκλήσια, γέφυρες, πηγές, αιωνόβια δένδρα, χαρακτηριστικοί βράχοι, παλαιά ερείπια, ποτάμια, λόφοι ή κάτι το ιδιαίτερο που μπορεί να είχε μια περιοχή αποτελούσαν σημεία κοντά στα οποία έκρυβαν θησαυρούς ή τα χρησιμοποιούσαν σαν αρχικό σημείο υπολογισμού της θέσης απόκρυψης. Βέβαια η αλλαγές που γίνονται με το πέρασμα του χρόνου και με την ανθρώπινη παρέμβαση μπορούν να εξαφανίσουν ένα σημάδι και να μην βρεθεί σχεδόν ποτέ ή να αλλοιωθεί τόσο που να ερμηνευτεί λάθος.
Οι ερμηνείες τους διαφέρουν ανάλογα με το ποιος τα δημιούργησε. Οι Τούρκοι σκάλιζαν τα πιο δύσκολα, οι βουλγάρικες ομάδες Κομιτατζίδων είχαν συνήθως η καθεμία το δικό της κώδικα και οι ιδιώτες είχαν ο καθένας την δικιά του ερμηνεία.
Συνήθως όσοι έκρυβαν ένα θησαυρό σκάλιζαν επάνω σε βράχους διάφορα σημάδια ή σύμβολα. Τα οποία, αν μπορούσε κάποιος να τα αποκρυπτογραφήσει, τον οδηγούσαν στο θησαυρό. Σε κάποιο άλλο μέρος, σε κάποιο χάρτη ή στην παράκαμψη κάποιας παγίδας.
Μπορεί να υπάρχουν ακόμη και σε πέτρες, κεραμίδια, χάρτες, ξύλα, μεταλλικά αντικείμενα, τοίχους, διάφορες κατασκευές, ξερολιθιές κ.λπ.
Ο Πολατίδης έχει ακούσει πολλές ιστορίες για θησαυρούς. Εδώ και 30 χρόνια ερευνώντας, βρέθηκε με πολλούς χρυσοθήρες, ραβδοσκόπους και άκουσε για ανιχνευτές μετάλλων, για σημάδια θησαυρών είτε ήταν σκαλιστά στα βράχια, είτε στα δένδρα ενώ μπήκε σε πολλές σπηλιές και τις ερεύνησε.
